Category: Uncategorized

Nieuwsgierig

De regen viel al dagen met bakken uit de hemel. “Trek in ieder geval laarzen en warme kleding aan”, kreeg ik als instructie. Ik was er al een tijd enorm nieuwsgierig naar: paardencoaching. Vandaag kreeg ik de kans om deze vorm van coaching zelf te ervaren. Ik had geen idee wat mij te wachten stond maar ik had er zin in.

“Vlak voor de grote parkeerplaats rechtsaf slaan de onverharde weg op”. Ik sloeg het pad op dat ik moest volgen tot een geel hek. Ik reed in een schitterende omgeving steeds dieper het bos in. Niet veel later werd ik warm begroet op de plaats van bestemming. Een sprookjesachtige plek in het bos. Gelukkig was het droog en de zon brak zelfs voorzichtig door. In de stal stond mijn prachtige coach voor die ochtend al te trappelen.

Rustig liepen we naar de paardenbak. Nadat we alles hadden klaargezet en de kennismaking erop zat, kreeg ik mijn opdracht. Ok, dus moet je voorstellen: een enorme paardenbak, een groot onbekend paard staat aan de andere kant heerlijk rustig te eten, ik met een stapel pionnetjes in mijn hand en de opdracht om een (zelf te bedenken) parcours uit te zetten en dat vervolgens samen met het paard te lopen. Ja, en wel zonder deze aan te raken. Ik had werkelijk waar geen idee waar ik zou beginnen en dus begon ik gewoon. Mijn eerste ingeving was een parcours in de vorm van een 8 te maken. Heel even vroeg ik mij nog af of dat niet te ambitieus en te uitdagend was, maar aangezien ik sowieso geen idee had hoe ik het paard mee zou krijgen en dit nu eenmaal mijn eerste ingeving was, besloot ik mijn gevoel te volgen. Ik liep vervolgens naar “mijn” paard en het lukte mij om op geheel eigen wijze contact te maken. Yes, we waren in verbinding! Dat voelde te gek. Het werd nog veel mooier toen hij mij daadwerkelijk ging volgen en met mij het parcours begon te lopen. Ik gaf ruimte om zijn eigen tempo te kiezen, om te snuffelen en een keer even stil te staan. Ik liet hem zien welke kant ik op wilde en wat mijn plan was zonder daarin te pushen. Ruimte voor een eigen tempo, zacht richting gevend en in verbinding. Precies hoe ik werk als coach. Samen opgaand, een weg bewandelen met wel degelijk een richting. Aan het einde liep mijn paardenvriend rustig terug naar de plek waar ik hem aan het begin begroet had. Het was goed zo. We liepen samen dit lastige parcours. Ieder op onze eigen manier en toch in verbinding.

Ik kan niet anders zeggen dat ik het een bijzonder mooie ervaring vond.

    Leave Your Comment Here

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.